Wembley Ware Milk Boiler [dosłownie: kociołek na mleko; tutaj: krążek do gotowania mleka]
Wyprodukowano w Australii Data – lata 50-tych i 60-tych ??
Notatka od Sharon
Ten krążek do gotowania mleka [ang. milk Boiler] należał do mojej mamy Myślę, że przyniosłam to do domu zaraz po jej śmierci
Wszyscy przeglądaliśmy jej kuchenne rzeczy i zobaczyłam to i miałam żywe wspomnienia z jego użycia Mama używała go do przyparzania mleka – tj. – doprowadzała mleko do wrzenia i pozwalała mu przez chwilę gotować na wolnym ogniu – nie wiem jak długo!
Potem „Wielkie Czekanie”!!!
Rondel był wstawiany do lodówki, mleko ostygło, a piękny krem rósł na wierzchu Następnie był zdejmowany z góry i gotowy do użycia na domowych bułeczkach!! Gdy byłam wystarczająco szybka (było nas siedmioro!!) Miałam trochę na moich płatkach ryżowych i to było przepyszne
Być może będę musiała spróbować tego ponownie Chociaż nie jestem pewien, czy to zadziała z mlekiem homogonizowanym i pasteryzowanym!!!
Grzechotanie jest nie tylko częścią rzemiosła, ale także naszego obiektu miesiąca lutego, czyli strażnika mleka [niem. Milchwächter].
To sprawdzona i niezawodna pomoc kuchenna, która po umieszczeniu w garnku ostrzega o zagotowaniu się mleka lub wody, grzechocząc o dno garnka. Zasada jest tak prosta, jak genialna: rosnące pęcherzyki powietrza powodują, że czujnik mleka porusza się i zaczyna grzechotać. Teraz uważny słuchacz musi przejąć inicjatywę, ponieważ sam monitor mleka nie zapobiegnie jego wykipieniu.
Zarówno kompletna, jak i fragmenty strażnika mleka była częścią naszej aktualnej wystawy „Odłamki”, na której Werkbundarchiv – Museum der Dinge wraz z artystami Sonyą Schönberger i Christofem Zwienerem kwestionowało materialną reprezentację pamięci w odnalezionym odłamku i muzeum obiekcie. Wystawę można było oglądać w muzeum od 6 grudnia 2013 do 3 marca 2014 roku.
To niesamowite, jak szybko przedmioty, które do niedawna były w ciągłym użyciu, stają się rzadkością! Mijają pokolenia ludzi, a wraz z nimi znika wiedza o przedmiotach, które towarzyszyły ich życiu. W zbiorach Muzeum-Rezerwatu w Taganrog znajduje się wiele takich obiektów. Jeden z tych „tajemniczych” eksponatów znajduje się w kolekcji ceramiki.
To jest „stróż mleka” [ros. сторож для молока] lub „mleka stróż” [ros. молокосторож]. Jest to ceramiczny krążek o średnicy 8 centymetrów. Z jednej jego strony jest spiralny rowek, na krawędzi otwór przelotowy. Zadaniem urządzenia jest zabezpieczenie mleka przed „wykipieniem” podczas gotowania. Ten prosty, ale przydatny przedmiot był bardzo lubiany przez radzieckie gospodynie domowe, które często musiały stać przy kuchence, pilnując, aby mleko nie uciekło.
Jak wszyscy wiedzą, po podgrzaniu mleko tworzy bąbelki. Bąbelki nie mogą przebić się przez powstały na powierzchni kożuch, dlatego gromadzą się w mleku, „nadmuchując” je powietrzem. Kiedy się zagotuje, pojawia się tak dużo bąbelków, że podnoszą mleko i… przygotujcie się do czyszczenia kuchenki! Jak „stróż” radzi sobie w takiej sytuacji?
Urządzenie umieszcza się powierzchnią roboczą na dnie rondla, a na wierzch wylewa się mleko. Pęcherzyki uwolnione podczas ogrzewania gromadzą się w spiralnym rowku w dużym pęcherzyku powietrza, który wychodzi przez otwór. Jest na tyle duży, że pęka w górę, przebijając się przez kożuch na powierzchni mleka. Pęcherzyki mleka pojawiają się tylko na środku patelni. Ponadto przedmiot „sygnalizuje” także, że mleko się zagotowało: bąbelki unoszą je, a on uderza w dno garnka, sygnalizując, że nadszedł czas, aby zdjąć mleko z kuchenki.
«Mleka stróż» [ros. Молокосторож] został wynaleziony przez radzieckiego inżyniera I.F. Ivankovitsera w 1923 roku. W 1929 roku uzyskano na niego patent. Istnieje teoria, dlaczego inżynier podjął się wynalezienia tego przydatnego urządzenia. Podobno jego żona uwielbiała gotować, ale była roztargnioną gospodynią domową i często kipiało jej mleko. Mąż miał już tego dość i zaczął szukać sposobu, jak pomóc żonie. W wyniku długich poszukiwań rozwiązania doszedł do wymyślenia „mlecznego stróża”. I ten przydatny przedmiot zadomowił się w tysiącach kuchni, ułatwiając pracę gospodyniom domowym.
Najczęściej w życiu codziennym spotykaliśmy metalowych, stemplowanych „strażników”. Zostały wyprodukowane w Kołomenskim Zakładzie Budowy Lokomotyw [ros. Коломенский теплостроительный завод]. Nawiasem mówiąc, głównymi produktami fabryki były potężne jednostki do łodzi podwodnych i lokomotyw spalinowych.
Znacznie rzadziej spotykany jest „mleczny strażnik” [ros. молочный сторож] z magazynu TGLIAMZ [ros. ТГЛИАМЗ], egzemplarz ten wykonany został w zakładach „Proletariacki”, o czym świadczy reliefowy napis na wierzchu produktu. Tam, dbając o prawidłowe użytkowanie urządzenia, producenci dodali napis: „Instaluj spiralą skierowaną w dół”. Wykonywano „strażników” także z prasowanego szkła.
W dzisiejszych czasach niewiele osób kupuje mleko butelkowane, a taki niegdyś powszechny przedmiot wyszedł z użycia. Ale nawet teraz w kuchniach niektórych gospodyń domowych zachowali się „mleczni strażnicy” [ros. молочные сторожа], ceramiczni lub metalowi. I choć brzmi to niewiarygodnie, w trakcie przygotowywania tego materiału jeden z przyjaciół muzeum przyniósł nam w prezencie metalowego „mleka strażnika” [ros. молокосторож]
Strażnik mleka [ros. караульщик молока], później strażnik mleka[ros. сторож молока].
Jak to mówią, nie mogłam przejść obok. chociaż temat wydaje się nie do końca mój. Urzekł mnie sam napis, i to nie tylko fakt jego obecności, ale kolor, czcionka czy coś innego, co mówiło mi, że jest to obiekt dość wczesny.
Pediwikia w języku innym niż rosyjski stwierdza: Obserwator mleka [ang. milk watcher] został wynaleziony przez Vincenta Hartleya w 1938 roku i stał się bardzo popularny w krajach łacińskich. Rosyjskie żżniki [???] zamieściły gdzieś, że pojawił się po raz pierwszy w 1939 roku. (nie mogę już znaleźć źródła). Ale na stronie wyszukiwania patentów (http://www.findpatent.ru/patent/1/10362.html) znajdujemy wynalazek towarzysza Ivankovicera, ogłoszony 19 listopada 1923 r., a patent został wydany 31 lipca 1929 r. „wkładane do garnków itp. z płytką zabezpieczającą zapobiegającą wykipieniu mleka, kawy itp…” Jego osłona na mleko różni się położeniem rowków na dolnej stronie, ale istota jest taka sama.
Napis na mojej osłonie mleka głosi: „Podczas gotowania mleka opuść osłonę na dno garnka spiralą w dół C.F.T. w Dulevo [ros. Ц.Ф.Т. в Дулеве]” Co to jest dla CFT? Przeszukując Internet w poszukiwaniu znaczków porcelany Dulevo, na pierwszych znalazłem skrót CFFT-Centrofarfortrest [ros. ЦФФТ-Центрофарфортрест].
W inwentarzu akt Rosyjskiego Państwowego Archiwum Ekonomicznego (RGEA) znajdujemy:
Państwowy Centralny Fundusz Porcelany i Wyrobów Ceramicznych (Centrofarfortrest [ros. Центрофарфортрест]) Najwyższej Rady Ekonomicznej RFSRR. 1923 – 1930 Fond: 8013 Kategoria: 3 Inwentarz: 3 Etui: 6931 Data: 1923 – 1930 utw[orzenie]. 1923, lik[widacja]. 1930 Poprzednie tytuły i podporządkowanie Stowarzyszenie państwowych fabryk porcelany i wyrobów ceramicznych Centralnego Regionu RSFSR (Cntrofarfortrest [ros. Центрофарфортрест]) Najwyższej Rady Gospodarczej RSFSR. 1923 – 1926 Państwowy Centralny Fundusz Porcelany i Wyrobów Ceramicznych (Centrofarfortrest [ros. Центрофарфортрест]) Najwyższej Rady Ekonomicznej RFSRR. 1926 – 1927 Centralne Stowarzyszenie Państwowych Fabryk Porcelany i Wyrobów Ceramicznych RSFSR (Centrofarfortrest [ros. Центрофарфортрест]) Najwyższej Rady Ekonomicznej RSFSR. 1927 Państwowy Centralny Fundusz Porcelany i Wyrobów Ceramicznych (Centrofarfortrest [ros. Центрофарфортрест]) Najwyższej Rady Ekonomicznej RFSRR. 1927 – 1930 NSA do fondu: tło historyczne funduszu
Na jaką nazwę zmieniono Centrofarfortrest [ros. Центрофарфортрест] i kiedy jej nie znalazłem, więc na podstawie dowodów pośrednich założymy, że ta osłona mleczna była przed 1930 rokiem. Być może eksperci od porcelany będą w stanie to potwierdzić lub obalić?
Strażnik mleka. Przegotowanie i spalenie mleka, artykułów spożywczych, kakao, zup, roślin strączkowych, ryżu itp. stwarza wiele kłopotów, irytacji, a jednocześnie kosztuje. Każda gospodyni domowa coś o tym wie. Strażnik mleka Butz ze spiralą, wykonany z najlepszej porcelany, zapobiega tym niedogodnościom. Małe urządzenie umieszcza się w naczyniu spiralą skierowaną w dół. Opary powstałe pod spiralą są wypychane do góry przez stożkowy otwór, niszcząc warstwę tłuszczu, pozostałe opary mogą wydostać się na zewnątrz, co zapobiega spalaniu i wrzeniu. Oznacza to, że możesz pozwolić, aby mleko gotowało się dłużej i uzyskać mleko wolne od zarazków, które jest niezbędne w pielęgnacji dziecka. H.H.
Wierny strażnik mleka. C. A. Butz, Halbau [obecnie Iłowa],
Whangārei Museum/Nasze skarby Milk boiler [dosłownie: kociołek na mleko; tutaj: krążek do gotowania mleka]z połowy XX wieku Ashleigh McLarin, Kurator Wystaw
Ten mały gadżet był popularnym narzędziem w XX wieku (1991/99/13). Jego prostota jest myląca, ponieważ jego konstrukcja jest poparta naukowymi podstawami. Ten ceramiczny krążek to milk boiler / pot saver / pot minder / milk saver / boilover preventer / milk guard – obiekt o wielu nazwach i wszystkich opisujących jego zastosowanie.
Jego głównym celem jest zapobieganie wrzeniu mleka na kuchence. Jak wielu z nas wie, można odwrócić wzrok na jedną krótką chwilę, ale jeśli jest to kluczowy moment, to nagle dochodzi do wykipienia i zostaje się z dużym bałaganem.
Ta konstrukcja krążka to zmodernizowana wersja, która została wykonana w latach 1940/50. Wcześniej istniała jego wersja edwardiańska, która powstała na początku XX wieku.Wersja edwardiańska znajdowała się wysoko w garnku i miała pofalowaną podstawę. Wydawała ona dźwięki, gdy mleko zbliżało się do wrzenia, ostrzegając kucharza.
Nowa, ulepszona wersja krążka zmniejszyła wymagania dotyczące ułożenia w garnku i oferowała dodatkową funkcję.Rowkowaną stroną wkładamy krążek do garnka i zalewamy mlekiem. Wspólną cechą tych krążków była drukowana instrukcja „tą stroną do góry”, aby zapewnić prawidłowe użytkowanie i zapobiec możliwym wykipieniom.Podobnie jak w krążku edwardiańskim, ten krążek brzęczał w garnku, ostrzegając kucharza dźwiękiem. Dodatkową funkcją był system rozprowadzania pęcherzyków (spiralny rowek).Gdy mleko się podgrzało, gorące cząsteczki przepływały przez spiralę i wystrzeliwały przez otwór na powierzchnię, rozbijając ją, zapobiegając tworzeniu się kożucha.Mleko wrze w temperaturze 100,2°C, a z użyciem krążka do gotowania mleko nie nagrzewa się powyżej 98,9°C (na wierzchniej powierzchni), ponieważ ceramiczny dysk pochłania dużo ciepła.
Krążki do gotowania mleka były najczęściej ceramiczne, ale produkowano także krążki szklane i metalowe. Ten egzemplarz został wykonany przez firmę Davis Bradley Ltd z Londynu i został podarowany muzeum przez pana H.A. Humphreysa.Nie znam żadnego nowozelandzkiego komercyjnego producenta krążków do gotowania mleka, ale w Australii były Fowler Ware, Wembley i Austco, które produkowały podobne krążki.
Mikrofalówki pojawiły się w domach w Nowej Zelandii na początku lat 70. XX wieku i sugerowałbym, że wraz z przyjęciem tej nowej technologii rynek krążŻo∑ do gotowania zmniejszył się. Wielu osobom spodobała się łatwość podgrzewania mleka w kuchence mikrofalowej, chociaż i w tutaj istnieje ryzyko wykipienia.
Jednostronny, spiralny układ odprowadzenia powietrza z jednym, z okrągłym otworem odprowadzającym w korpusie krążka.
wymiary :: średnica = 91,5 mm; grubość = 17 mm
materiał :: ceramika
znaki szczególne :: rewers = dwa podszkliwne, trójwierszowe bloki napisów w kolorze zielonym, THE DAVIS MILK BOILER / THIS SIDE UP / MANUFACTURED IN ENGLAND [górny blok]; UNDER LEYFIELD’S / Patent 205434 / BRADLEY LTD. LONDON. [dolny blok]
klupoki... 